چه خوش گفت سفیر اهل قلم                       

                         که بی نظران دور اند از اهل قلم

هرچه تعنه به سویشان نسار کنی                    

                        داد که سهل است بی صدا در می روند

عجیب است سفیر اهل قلم                                   چنان دستش خورد به پشت قلم

که از میان هزاران برگ خوش قلم                      به طعنه رسد خرابش کند به حکم قلم

با هزار و درود و سلام بی جواب                          که با پیک نسار رسد شاید بی جواب

راه اجباری بود در راه کلام                                         تا جوابی گیرم از این خطای کلام

ای دوست اگر طعنه به تعنه زنان می زنی

حکم تیر است که کمانه به خود می زنی

safiir :: 27/4/86